يادكرد ملل و اهواى ايشان يكتاپرستان براهمه برآنند كه خداوند عز و جل يكى از فرشتگان را در صورت بشرى به نام « ناشد » به پيامبرى نزد ايشان فرستاد و او داراى چهار دست بود . در يك دستش شمشيرى بود و در دست ديگرش زرهى و در سوّمين نبرد افزارى به نام شكرته كه به شكل حلقه‌اى است و در دست چهارم او كمندى بود . او بر سيمرغ ( عنقا ) نشسته است و دوازده سر دارد : سر انسان و سر اسب و سر شير و سر گاو و سر كركس و سر فيل و سر خوك و مىشمارند . . . مىگويند ما امر شده‌ايم تا آتش را نيايش كنيم ، همان چيزى كه خداوند آن را با روشنى و بلندى بزرگ شمرده و فروغ و روشنى و نور بر او پوشانيده و سرمايهء سودهاى جهان قرار داده و خداوند ما را از قتل و ميخوارگى بازداشته و زنا را بر ما مباح گردانيده و فرمان داده تا گاو را بپرستيم و بتى بر شكل آن بسازيم و آن را بپرستيم و فرمان داده تا از رودخانهء گنگ عبور نكنيم . زيرا هر كدام از براهمه كه از آن عبور كند دينى ندارد و دين براى تخمه و تبار او بس است و هر كس كه از ايشان نباشد حق ندارد كه بدين آيين درآيد و نام اين فرقه ناشديه است . از ايشان‌اند فرقهء بهابوذيّه كه معتقدند پيامبر ايشان فرشته‌اى بوده است به نام بهابوذ و در صورت بشرى نزد ايشان آمده و بر گاوى نشسته بوده و بر سرش تاجى از استخوان مردگان و گردن‌بندى از استخوان كاسهء سر بر گردن داشته ، در يك دست جمجمه‌اى داشته و در دست ديگر نيزه‌اى كوتاه و سه شاخه كه سايه‌اى داشته مانند سايه‌هاى دم طاوس و او ايشان را به پرستش خداوند عز و جل فرا خوانده و فرمان داده است بتى بر شكل او بسازند و آن را پرستش كنند تا وسيله‌اى باشد براى ايشان در نزد او ، و فرمان داده كه هيچ چيز را بد نشمارند و پس نزنند ، چرا كه همه چيزها ساخته خداست . از ايشان‌اند فرقهء كاباليه كه معتقدند پيامبر ايشان فرشته‌اى بوده به نام شيب كه در پيكر بشرى نزد ايشان آمده با كلاهى از پشم بر سر و بر روى آن چندين طبقه جمجمهء سر مردمان و ايشان را فرمان داده كه بتى به شكل آلت رجوليّت انسان بسازند و آن را بزرگ بدارند و نيايش كنند ، چرا كه آلت رجوليّت مايهء ادامهء نسل در عالم است . از ايشان‌اند فرقهء دامانيّه و دوانيّه . اينان كسانى هستند كه يكتاپرست‌اند و به پيامبرى اقرار دارند . اما آنها كه آفريدگار را اثبات مىكنند و منكر پيامبران‌اند ، چند دسته‌اند : از آن جمله رشتيه . و اينان اصحاب انديشه‌اند . بر اثر طول فكر ، حواس خود را از كار باز مىدارند و معتقدند هنگامى كه خود را به سختى از همه چيز تهى كردند ، فرشتگان تجلى